Wilbert Bannenberg Wemos

19 maart 1979 – het begin van Wemos

Wilbert Bannenberg

Begin maart 1979 prik ik, Wilbert Bannenberg – destijds coassistent – een uitnodiging op het prikbord in de medische faculteit van de Vrije Universiteit. Ik zoek andere studenten om te praten over werken als arts in lage- en middeninkomenslanden. Ongeveer 20 mensen komen op 19 maart 1979 bijeen in mijn studentenkamer in de Van Woustraat 47-II.

Bij het introductierondje blijkt dat iedereen vragen heeft. Waarom zijn mensen in Afrika zo vaak ziek? Zijn het gevaarlijke bacteriën, parasieten of virussen? Of ligt het aan de armoede, ondervoeding, slecht water, geringe scholing, of de positie van vrouwen? Zijn er niet genoeg geneesmiddelen, artsen en ziekenhuizen? Heeft het zin om als arts in Afrika te gaan werken? En zo ja, hoe bereid je je daarop voor? Kan ik eerst een stage of coschap doen in een laag- of middeninkomensland? Waar vind ik informatie voor een te schrijven scriptie?

 

Behoefte aan informatie die er niet is

De meningen zijn nogal verdeeld, maar iedereen heeft behoefte aan meer informatie. En die is maar heel beperkt beschikbaar. Er zijn wel tips: pater Priems van Memisa in Rotterdam kan stages regelen in Ghanese missieziekenhuizen, professor Vincent van Amelsvoort heeft een kleine bibliotheek in Nijmegen over gezondheidszorg in lage- en middeninkomenslanden, en bij het Tropeninstituut zijn maandelijks ‘refereerlunches’ waar artsen en onderzoekers soms interessante verhalen vertellen. Maar een duidelijk beeld blijft uit.

 

Van prikbord-oproep naar Wemos

Na de koffie, thee, halve liters pils en slechte wijn uit melkpakken besluit de vergadering zich in drie groepen op te splitsen. De ‘info/orga’-groep gaat informatie uit Nijmegen, Rotterdam en het Tropeninstituut verzamelen, en artsen voor huiskamerbijeenkomsten uitnodigen. De ‘coschappen’-groep gaat informatie verzamelen over de mogelijkheid om stage te lopen in Suriname of Ghana. En de ‘nut’-groep gaat een discussiestuk schrijven over de vraag of het wel of geen nut heeft om als arts naar lage- en middeninkomenslanden te gaan.

 

Er gaat een adreslijst rond. We spreken af dat we iedere twee weken bij  één van de deelnemers thuis zullen vergaderen. Notulen worden op een oude typmachine op een stencil getikt, en op de faculteitsvereniging MFVU (Medische Faculteitsvereniging VU) gestencild, geraapt en verstuurd.

 

De vergadering besluit een voorlopige naam te kiezen: “Werkgroep Mediese Ontwikkelingssamenwerking”.  WeMOS is geboren!

 

Recente Blog items

Gezondheidszorg: een vitaal beroep

03-04-2020

Human resources for Health-team

Het is opvallend wat een crisis zoals de COVID-19-uitbraak teweeg kan brengen. Vijf jaar geleden zagen we dat vanwege bezuinigingen de financiering voor langdurige zorg, thuiszorg en jeugdzorg in Nederland ernstig beperkt werd. Veel zorgorganisaties gingen failliet en 80.000 zorgverleners verloren hun baan. En toen de economie eenmaal weer begon te bloeien en werd er budget vrijgemaakt om het aantal zorgmedewerkers uit te breiden.

Lees verder

Onderschat de ‘GAP’ niet!

01-04-2020

Mariëlle Bemelmans

Er was geen beter moment om bij elkaar te komen om te praten over hoe we wereldwijd universal health coverage (UHC) sneller zouden kunnen bereiken dan vlak voordat Covid-19 een pandemie werd. In haar blog vertelt directeur Mariëlle over haar bezoek aan de Prince Mahidol Award Conference (PMAC) in Bangkok op 28 januari – 2 februari – een jaarlijkse bijeenkomst over gezondheidsbeleid, dit jaar met als thema ‘ ‘Accelerating Progress Towards Universal Health Coverage’. Op uitnodiging nam ze als panellid deel aan de sessie ‘Making and Using (Fiscal) Space for UHC’, waar ze onze ideeën presenteerde over hoe fiscal space gebruikt zou moeten worden om het financieringstekort te dichten, om UHC als onderdeel van de Duurzame Ontwikkelingsdoelen (SDG’s) te bereiken.

Lees verder